Greta Gerwig'in yönetmen koltuğuna oturduğu ve aynı zamanda senaryosunu yazdığı 2017 yapımı Lady Bird, izleyiciyi 2000'lerin başındaki Sacramento'ya götürerek, Christine 'Lady Bird' McPherson'ın ergenlikten yetişkinliğe geçişteki inişli çıkışlı yolculuğuna tanık ediyor. Saoirse Ronan'ın canlandırdığı Lady Bird, kendisine bu adı veren, sanata ve özgürlüğe düşkün, sıradan hayatı reddeden zeki ve inatçı bir lise son sınıf öğrencisidir. Temel arzusu, 'sıkıcı' bulduğu memleketinden ve özellikle de sürekli gerilim yaşadığı, sevgi dolu ama eleştirel annesi Marion'dan (muhteşem bir Laurie Metcalf) uzaklaşıp doğu yakasındaki kültürlü bir üniversiteye gitmektir.

Film, bir büyüme öyküsü (coming-of-age) olmanın ötesine geçerek, anne-kız ilişkisinin tüm karmaşıklığını, samimiyetini ve yaralayıcılığını son derece gerçekçi ve incelikli bir dille işliyor. Lady Bird'in ilk aşk deneyimleri, okuldaki popülerlik arayışı, en yakın arkadaşıyla yaşadığı sorunlar ve ailesinin maddi zorlukları, karakterin kendini keşfetme sürecinin birer parçası olarak sunuluyor. Gerwig'in yönetimi, hikayeye sıcak, nostaljik ve bazen acıtıcı derecede dürüst bir hava katıyor. Sahne geçişleri ve detaylarla dolu anlatımı, filmin evrensel temalarını kişisel ve özgün kılıyor.

Saoirse Ronan'ın performansı, Lady Bird karakterine hem savunmasızlık hem de dik başlılık kazandırarak filmin kalbini oluşturuyor. Laurie Metcalf ise söylenmeyenlerin, bakışların ve küçük jestlerin gücünü göstererek unutulmaz bir anne portresi çiziyor. Tracy Letts'in canlandırdığı şefkatli baba karakteri de dengeli bir etki yaratıyor. Lady Bird, ergenliğin evrensel huzursuzluğunu, ait olma ve farklı olma arasındaki çelişkiyi, ve nihayetinde sevginin karmaşık doğasını anlatan, sıcak, komik ve dokunaklı bir başyapıt. Kendini arayış, aile bağları ve hayallerin peşinden gitmek gibi temaları samimiyetle işlediği için mutlaka izlenmesi gereken bir film.