2002 yapımı May, Lucky McKee'nin yönetmenliğini üstlendiği, dram ve korku türlerini ustalıkla harmanlayan bir psikolojik gerilim filmidir. Angela Bettis'in unutulmaz bir performans sergilediği May karakteri, toplumdan dışlanmış, şaşı gözü nedeniyle alay konusu olan ve mükemmeliyet takıntısı bulunan bir veteriner asistanını canlandırıyor. Hayatı boyunca yalnızlık çeken May, mükemmel ellere sahip bir adam olan Adam'a (Jeremy Sisto) ilgi duymaya başlar. Bu ilişki, onun derinlerde yatan travmalarını ve sapkın arzularını tetikleyerek, beklenmedik ve ürpertici bir ahlaki çöküşe doğru sürüklenmesine neden olur.

Filmin gücü, karakterin iç dünyasını yavaş yavaş ve rahatsız edici bir şekilde ortaya koymasından geliyor. Senaryo, yalnızlık, reddedilme ve sosyal uyumsuzluğun insan psikolojisi üzerindeki yıkıcı etkilerini araştırırken, izleyiciyi May'in düşünce süreçlerine dahil ediyor. Angela Bettis'in performansı, karakterin kırılganlığını ve giderek artan kararlılığını inanılmaz bir incelikle yansıtıyor ve izleyiciyi bir yandan ona acımaya, bir yandan da ondan korkmaya zorluyor.

May, geleneksel korku filmi klişelerinden uzak durarak, gerilimi kan ve şiddet yerine psikolojik derinlik ve atmosferik baskıyla inşa ediyor. Müzik ve görüntü yönetimi, karakterin içsel karmaşasını yansıtmak için etkili bir şekilde kullanılıyor. Özellikle veteriner kliniği ve May'in evi gibi mekanlar, onun izole dünyasını somutlaştırıyor. Film, 'mükemmel' olma takıntısının nerelere varabileceğini sorgularken, izleyiciye rahatsız edici ve düşündürücü bir deneyim sunuyor. Korku türünün sınırlarını zorlayan, unutulmaz bir karakter çalışması arayanlar için May, mutlaka izlenmesi gereken bir kült filmdir.